¸¸.•*´¯`v´¯`*•.¸¸ × Pukky _ ka × ¸¸.•*´¯`v´¯`*•.¸¸

 

... especially Valentine's day

 

ไม่มีอะไรมากมาย .. แค่ซวยซ้ำ ซวยซ้อน ซวยแล้ว ซวยอีก ซวยมันไม่เลิกรา .. จริงๆ มันซวยมาตั้งแต่ปีใหม่ละ ..

- ไปไข้ขึ้นที่ฝรั่งเศส นอนตายที่โรงแรม (แต่ได้ของสัตว์สองเท้ามาทดแทน .. ฮ่าๆๆ)

- เครื่องดีเลย์ที่ตูลูส-ลงออร์ลีนไม่ได้อีก .. สรุปต้องเลื่อนไฟล์ท เสียค่าเลื่อนตั๋ว แถมบัตรเอทีเอ็มเปนแมวไรไม่รุ่ กดเงินไม่ได้อีก (แต่ได้อยู่ฝรั่งเศสเพิ่มอีกสามวัน .. อิอิอิ)

- เสียค่าปรับน้ำหนักกระเป๋าเกินไป 40 euro ... อีตอนไปตูลูสไมไม่เสียวะ (แต่ได้ของกินมาเต็มกระเป๋า .. ปลาร้าบอง .. อย่างแพง)

- ลากกระเป๋ากลับอพาร์ทเม้นท์ท่ามกลางหิมะ .. สรุปไข้ขึ้นอีก อดไปทำงานอีกสองอาทิตย์ (ให้มันได้ยังงั้นสิ .. แอนดัสบอก ถือว่าเปนการ quarantine ไปในตัว)

- ไอกระดอกกระแดกไม่หาย .. หมอจัด antibiotic แผง 14 เม็ด ในราคาเกือบ 800 บาท มาให้ ... ปรากฏว่าแพ้ยาอีกค้าบพี่น้อง (...)

- ไปอยู่กะแอมม่าเกือบอาทิตย์เพราะแม่ไปนิวยอร์ค .. ค่ารถไปกลับแค่พันฟอริ้นท์ แต่ดันไป valid ตั๋วผิดใบ ... เจอค่าปรับไป สองหมื่นสี่ฟอริ้น (คนมันจะซวย.. ใครจะช่วยอะไรได้)

- กิจวัตรประจำวันคือการพาแอมม่าไปเดินเล่น วิ่งเล่นที่ปาร์ค .. ด้วยความสนิทสนมกันเกินเหตุ แอมม่าวิ่งชน หกล้มจูบพื้นแบบไม่มีสแตนอิน...ไม่มีตัวช่วย ไม่มีเทก (ปากแตก เข่าแตกกันไป..เจ็บโคดๆ)

- พอเริ่มงานได้ ก็ทำเรื่อง resident permit ที่ทำชาวบ้านเค้ายุ่งกันไปทั้งตึก ... 555 (ป่วนกว่านี้ไม่มีอีกแล้วมั้ง)

- ไอ้จนท บ้า .. พูดได้แต่ฮังกาเรียน แถมไม่ได้ช่วยอะไรเลย .. ไปแล้ว ไปอีก แถมเกือบต้องแคนเซิลตั๋วไปมิวนิคอีก (ป่วนอีกรอบ...)

- ช้อปมันสองอาทิตย์ติดตั้งแต่กลับมาจากแอมม่า ได้โกโก้มาใหม่ เห็นแพ็คเกจหรู ดูดี แถมแพงมั่กมาก เรยถอยมาซะหน่อย ... ปรากฏว่าแพ้ค่าพี่น้องขา อ้วกแตกอ้วกแตนกันไป (ป่วนได้อีก..ยุ่งกันทั้งแล็บ..เด๋วต้องไปทำ allergenic test อีก y_y)

- ได้กางเกงที่ ZARA มันลดราคามาสองตัว แต่ขามันยาวเกิน เรยเอาไปตัด .. ปรากฏค่าตัดแพงกว่าค่ากางเกงสองตัวรวมกัน (กะเอาไว้แล้วเชียว .. ซื้อแต่หวยไม่ถูกวะ -*-)

 

นี่ยังไม่รวมเรื่องหยิบย่อย นั่น นู่น นี่ นิดๆ หน่อยๆ พอเป็นกระษัยเส้นให้เซงไปวันๆ

แต่ในเรื่องไม่ดีทั้งหลายแหล่ .. มันก็แทรกอะไรบางอย่างให้เอาไปได้คิดได้ตลอด.. แต่ขอน้อยกว่านี้หน่อยได้มะ เรื่องซวยๆ อ่ะ มันวันต่อวันเกินไปหน่อยละ เหนื่อยนะคะ ไม่ใช่ไม่เหนื่อย

ขอบคุณคนเบื้องหลัง...ที่คอยเป็นแบ็คอัพให้มันพอได้มีแรงสู้กับเรื่องซวยๆ ถัดไปได้อีก ..

หวังว่าพรุ่งนี้มันจะแค่ซวยน้อยลงกว่าเดิมหน่อย ... สาธุ๊ๆๆๆๆๆๆๆ /.\

 

U will always be in my life ... even if im not in your life

 

Happy Valentine's Day ...

 

 

ว่าจะตัดสินใจไม่เขียนภาคนี้ละ .. ไหนๆ ก็มีปารีส-เลออัฟไปแล้ว แต่เอาสักหน่อย เด๋วมีคนเข้ามาอ่านละจะน้อยใจ (แม้จะไม่เข้าใจไทยแล๊งเกวช) ...

 

จากปารีสด้วย easyjet .. แพงกว่าค่าเครื่องจากฮังการีไปฝรั่งเศส 4 เท่าค่ะพี่น้อง .. จะบ้าตาย ทำไปได้ตรู .. แต่ใครจะไปนั่งรถไฟหว่า ว่าไวๆ ก็ตั้ง 5 ชม. เวลาไม่ได้เหลือเฟือปานนั้น ก็ต้องซื้อเวลากันนิดนึง y_y

 

เมืองก็น่ารักดี ไม่ใหญ่เท่าปารีส แต่น่าอยู่ชะมัด .. .. ถนนเลียบสองฝั่งคลองและสวนสาธารณะที่เห็นได้ทั้งเมือง (...) ที่จอดรถส่วนตัวที่โตโยต้าวีโก้คงไม่สามารถเข้าได้ (แคบมากถึงมากที่สุด) เจ้าของรถเปอโยต์คันเล็กๆ แต่กลัวโดนงัดรถ (ถอดวิทยุออกทุกครั้งที่ออกจากรถ-เสียเวลารู้บ้างมะนั่น) การเล่นเพลย์สเตชั่นครั้งแรกในชีวิต (หนุกดีเหมือนกันนะ wii อ่ะ..ไว้รอบหน้าจะไปแก้มือ) ดินเนอร์หลังปีใหม่กับขนมเค้กฝรั่งเศส (พิธีการเยอะชะมัด) ร้านอาหารญี่ปุ่นที่คนเยอะมากกกกกก (ทั้งๆ ที่รสชาติขาดความอร่อย) แถมไม่ได้ร้านเดียวด้วย ไปทางไหนก็มีร้านอาหารญี่ปุ่นให้เห็น (ก๊ะมันอร่อยนี่เนอะ) เมโทรที่เงียบเหงา (ก็เล่นไปตอนจะเที่ยงคืน) นอนเช้า-ตื่นบ่ายกับเตียงนอนอุ่นๆ (ไม่เคยได้นอนหลังตีสี่สักวัน) การ์ตูนดีๆ กับบรรยากาศดีๆ (แม้จะมีมือที่สามสี่ห้า) ซุปเปอร์มาเก็ตที่สามารถหาของไปทำอาหารไทยได้ (ข้าวผัดกุ้งและผัดผงกระหรี่ซีฟู้ด ตบท้ายด้วยลิ้นจี่กระป๋อง) เดินกินลมชมวิวเลียบแม่น้ำ (หนาวจะตาย..) เรียนกีต้าร์กับมือสมัครเล่น (ฟังอย่างเดียวก็ดีอยู่แล้ว) เรียนภาษาฝรั่งเศสวันละคำ (วันละคน) ไปตั้งไกลพาไปกินแมคซะงั้น (ละจะกินข้าวกินปลาก่อนสองสามทุ่มมั่งไม่ได้เหรอไง ร้านมันจะได้ไม่ปิดก่อน) ดีแลนและจัสมิน (ลาบาดอร์และไซบีเรียไรไม่รู้ แต่น่ารักมาก ขนนุ่มกว่าผมชั้นอีก) ชีสฝรั่งเศสที่กลิ่นแรงยิ่งกว่าปลาร้าบ้านเราหลายเท่า (แต่อร่อยชิหายเรย) ผับเล็กๆ ตอนเย็นๆ ที่เปิดรักบี้ฟุตบอล (แต่สั่งกาแฟและเป๊ปซี่มากิน) อพาร์ทเม้นท์เพื่อนของเพื่อนของเพื่อนที่เมามาอาจตกบันไดตายได้ (วนเป็นเปลือกหอยเชียวแถมเลือกอยู่ซะบนสุดเรย) ไอโฟนทำได้-ได้ไง?? (ไปหาอ่านคุณสมบัติกันเอาเอง) มวนยาเส้นสูบบุหรี่กันเป็นเรื่องปกติ (คลาสสิคมั่กมาก...อย่ามวนผิดไส้ล่ะ...) ทำตัวกลมกลืนกับเด็กๆ (ก๊ะเค้าว่าเรายังละอ่อน..หุหุ.. ถึงจะโกหกก็เหอะนะ) อะไรจะขี้รำคาญปานนั้น (กะแค่เสียงตีไข่เนี่ยนะ???) เดินเล่นดูพระอาทิตย์ตก (แต่ไม่ได้มีความโรแมนติกเร้ยยย ให้ตายเหอะ) บทสนทนาเดิมๆ กับคนเดิมๆ (ต่างกันที่...) สุดท้ายแหกขี้ตามาเช็คอินเกือบไม่ทัน (แต่เจือกดีเลย์ได้ไปนั่งรอในเครื่องชั่วโมงกว่า) ...

 

หมดละ (มั้ง...) สามคืน สี่วัน ในตูลูส .. เอาเท่านี้ละกัน เรื่องมันเศร้า เล่าไปก็แซด Y_Y

 

กว่าจะถึงปารีส .. ดีเลย์ทั้งขาขึ้น ขาลง .. อะไรๆ ก็ไม่เป็นใจ .. เรยไปต่อเครื่องกลับฮังการีไม่ทัน .. สรุปได้อยู่ต่ออีกสองวัน อิอิ .. ขอบคุณหลุยส์และโมที่ดูแลเป็นอย่างดี .. ขากลับเจอดีเลย์ไปอีก 5 ชม. แถมเสียค่าปรับกระเป๋าน้ำหนักเกินไปอีก 40 euro... เซงเรย ไม่อยากให้กลับฮังการีล่ะสิ ^^

 

รอรอบหน้านะจ๊ะ .. ฝรั่งเศสที่รัก

 

รักนะ .. จุ้บๆ ^^

 

 

วันแรกในเลออัฟก็ประเดิมด้วยอาหารไทยต้นตำรับ .. ข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง ... แม่เจ้า ปลาร้าต่อนเบ้อเร้อ !!! มันมาถึงฝรั่งเศสแต่มาไม่ถึงฮังการีวุ้ย .. อิ่มหนำสำราญบานตะไทย เอนจอยอิ้ตติ้งมั่กมาก แถมเพื่อนหวิลพาไปเปิดตัวในสมาคมแม่บ้าน-พ่อบ้านไทยลาวด้วย .. ฮอทกันไปตามระเบียบ แต่สวยเลือกได้ ก็นะ เล่นตัวกันไป .. จะมาหาฝรั่งเว้ย ไม่ได้มาหาคนลาวคนไทย .. ป่าวดูถูกอะไรหรอกนะ!! ถ้าอยากได้ไปหาเอาแถวบ้านได้ ไม่มาไกลถึงเมืองนอกเมืองนาหรอกย่ะ!! คนสวยรมณ์เสียเป็นพักๆ เวลาหนุ่มลาวเข้าใกล้ .. ฮ่าๆๆ .. แรกๆ ก็ฮาหรอก หลังๆ ชักกลัว เลยต้องถีบตัวเองออกห่าง

 

ชีวิตหลักๆ ก็ไม่มีอะไรมาก โดนลากไปบ่อยๆ ก็คือบ้าน เจ๊หวี .. เจ๊แกเอนเตอร์เทนเก่งมาก ทำกับข้าวเก่งด้วย เล่นไพ่ก็เก่ง (แต่โดนกินตลอด) โทรหาวันละสามเวลาหลังอาหารเป็นอย่างน้อย ไม่รู้ว่าเหงาหรือว่าอะไร แต่ถ้าไม่รายงานแกว่าจะไปไหนมาไหน ได้เป็นโดนโทรตามยิ่งกว่าอิออนอีก ... นี่คร่าวๆ นะ .. ถ้าลงรายละเอียดก็คงเป็นเดือนถึงจะสาธยายความดีความชอบแกหมด .. อิอิ .. แต่เจ๊น่ารัก ทำปลาร้าบองให้สดๆ ก่อนกลับด้วย .. อร่อยมั่กมาก (ปกติไม่เคยกินเรยนะให้ตายเหอะ) ละที่สำคัญ เจ๊ตกปลาเอง หมักเอง ทำเอง ตำเอง .. สามีก็จะบ้าพลังซื้อเรือเอาไว้ให้ไปตกปลาอีกต่างหาก ???

 

ไส้กรอกอีกสาน ไก่ย่าง ข้าวเหนียว ส้มตำ ขนมจีนสารพัดน้ำยา เจ๊จัดให้เกือบทุกวัน .. ที่สำคัญ เจ๊หวีคอแข็งมากถึงมากที่สุด กินยังไงก็ไม่เมา เปลืองเหล้าจิงๆ .. อีกนางที่เข้าขากันดี "สาวเอ" สาวไทยลูกหนึ่งที่ครั้งแรกที่เห็นเธอมาเริ่ดมาก .. แต่ห้านาทีผ่านไป เธอก็จ้วงข้าวเหนียวและปลาร้าด้วยมือไปแล้ว .......... แถมคุยเป็นต่อยหอย ไอ้เราก็นึกว่าจะมาแนวไฮโซ ปรากฏว่าไฮโล .. อิอิ .. ชอบหนีสามีเที่ยวเธคมั่กมาก ละมักจะทิ้งเทย่า (ลูกสาว) เอาไว้กับเจ๊หวี .. จริงๆ เจ๊หวีแกก็อยากที่ยวเหมือนกัน แต่คงเคยผ่านเวทีประกวดนางงมมาก่อน เลยต้องรับหน้าที่เลี้ยงหลานไป (อายุเกินด้วย .. อิอิ)

 

คืนแรกก็พากันแรดเลยค่ะ .. เพื่อนๆ พากันยัดนั่นยัดนี่ให้กิน ทั้งพารา แก้ไอ แก้ไข้ .. พกสเปรย์ฉีดคอไปอีกต่างหาก เพื่อจะได้ลากไปด้วยกัน .. เออ เจริญกันจริงๆ เพื่อนชั้น เห็นว่าบินมาไกลจากเมืองไทยนะ เลยยอมให้ .. แต่สุดท้ายอยากด่าจิงๆ พากันไปเธคเด็กมัธยมกัน วุ้ย .. เด็กเกิน .. ไม่เวิร์คเลย ตรูน่าจะนอนอยู่บ้านดีฝ่า แถมคอยพ่นสเปรย์เข้าปากเป็นระยะๆ อีก.. แต่นังคุณเพื่อนๆ ทั้งหลายกลับชอบอกชอบใจ เด็กๆ มาล้อมหน้าล้อมหลัง .. เฮ้ออออ ไม่น่าเชื่อ .. สวยเลือกได้จริงๆ !!!

 

อีกวันก็กลิ้งเกลือกที่บ้านเอาแรงไว้ตอนกลางคืน .. นังคุณเพื่อนสั่ง มันว่าแก้มือจากเมื่อวานที่ไม่เวิร์ค.. ดูมัน!! ................. ละแล้วก็ปราฏกว่าแก้มือสำเร็จกันไป .. คริคริ .. ผ่านช็อตนี้ไปละกัน .. กบว เซนเซอร์ .. เด๋วเด็กน้อยตาดำๆ แดงๆ แวะมาผ่านจะใจแตกกันไปหมด .. (แต่เวิร์คมากยืนยัน นอนยัน .. รอบหน้าโดนจองตัวไว้แล้ว อิอิ)

 

คืนส่งท้ายปีใหม่ "โม" สาวไทยส่งตรงมาจากปารีสมาร่วมแจมด้วย .. .. .. และแล้วปีใหม่ผ่านไป ... เรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย .. เป็นประสบการณ์ที่ดีและก็ใหม่ๆ ปนเปกันไป .. นี่แหละมั้งที่เค้าเรียกว่า "ชีวิต" ... สาระละ ... ผ่านๆๆ

 

ขอบคุณ เจ๊หวี สำหรับอาหารอร่อยๆ , เดวิด (ลูกชายเจ๊หวี ที่น่ารัก น่ากินมากๆ .. ) ทำให้โลกสดใสได้เยอะเรยนะน้อง อิอิ, ตุ้ย พ่อหม้ายลาวลูกติดที่คิดจะหาแม่ใหม่ให้ลูก, อัลเวย์และหวิล สำหรับที่พักอันอบอุ่นและการต้อนรับที่ดีมากๆ ... พอล (กิ๊กเอ) แอนด์พี่ชาย (กิ๊กหวิล) สำหรับสารถีพาไปนั่นไปนี่ไปนู่น ... สุดท้าย เอ และ โม สำหรับมิตรภาพใหม่ๆ และความช่วยเหลือทุกอย่างระหว่างที่อยู่ฝรั่งเศส

 

ละวันจากก็มาถึง .. ไวจิงๆ .. เพื่อนสาวต้องกลับเมืองไทยก่อนด้วย เสียดายนะแก แต่ทำใจนะ รอบหน้ามาใหม่ อิอิ .. (ขอบคุณคุณจอห์นนี่และโมกับหลุยส์ สำหรับอาหารญี่ปุ่นอร่อยๆ และที่พักแสนสบายระหว่างกลับมาปารีส-อีกรอบ)

 

ปล. ขอบคุณ เรดวน และ อิสมาเอล ที่ทำให้ชีวิตกระชุ่มกระชวยขึ้นได้เยอะ ... คิดถึงเลออัฟนะจ๊ะ .. จุ้บๆ

 

...

 

episode หน้า .. Love in Toulouse .. ขอพักยกก่อน

 

วันนี้เจอไล่กลับบ้านเพราะไปไอกระดอกกระแดกที่แล็บ .. มิรินด้ากำชับว่าหายไอละค่อยโผล่หน้ามา

 

เออ .. นะ .. ไม่ต้องทำกันพอดีงาน จะท่วมหัวตายอยู่ละ !!

 

 

ไม่เล่าไม่ได้ละ .. มั้ง .. แต่จะเริ่มเล่าไรดีก็ไม่รู้ .. เรื่องราวเยอะแยะมากมายตลอด 17 วันในฝรั่งเศส : ปารีส, เลอ-อัฟ, ตูลูส

 

เริ่มแรกเดินทางด้วยไอเฟลภาคกลางคืน .. ใครจะไปเก่งปานสุจิตราไม่มีอีกแล้ว กว่าจะหาโรงแรมได้เลือดตาแทบกระเด็น แต่ก็คุ้มค่าเหนื่อย แค่เดินออกมาหน้าโรงแรม ก็เห็นไอเฟลลอยเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าถนนเลย .. เพื่อนสาวรออยู่แล้วที่โรงแรม .. นังจิต (มาฝรั่งเศสทำเป็นเปลี่ยนชื่อนะแก) แต่กว่าจะหอบสังขารจากสนามบิน ก็เหนื่อยเอาการ กับการมองของสวยๆ งามๆ ตามท้องถนน .. อิอิ .. กว่าจะถึงโรงแรม หนุ่มๆ ตามท้องถนนเสร็จโจรไปสามสี่หลายได้ คริคริ .. น่ายัดใส่กระเป๋าไปโรงแรมด้วยจิงๆ

 

มาถึงก็เริ่มแรดกันเลยสองสาว .. อากาศไม่เป็นอุปสรรคอยู่แล้ว หนาวปานไหนก็สู้ตาย เดินไม่กี่นาทีก็ถึงเป้าหมาย .. ตอนกลางคืนมันสวยจริงๆ นะไอเฟลเนี่ย แต่คนเยอะมาก .. ละไม่เข้าใจ หน้าตาลาวๆ สองคนนี่ อีฝรั่งกิ๊กก๊อกมันก็ "หนีห่าว" อยู่นั่นแหละ .. หน้าไปเหมือนคนจีนตรงไหนฟระ ?? แต่เราไม่สนใจ ยิ่มอย่างเดียว ละก็สะบัดหน้าใส่ .. ฮ่าๆๆ

 

ผลัดกันถ่าย แอ็คติ้งกันจนหนำก็เดินกลับมาหาไรกิงก่อนนอน .. ได้ร้านอาหารข้างๆ โรงแรมนั่นแหละ อาหารก็งั้นๆ แต่คนขายนี่สุดยอดดดดด .. สรุปกินมันทุกวัน นั่งแช่กันเที่ยงคืน ตีหนึ่งก็ยังไม่อยากจะกลับไปนอนกัน .. พอตอนเช้าก็ไม่อยากลุก อีกวันกว่าจะพากันออกจากโรงแรมได้เกือบเก้าโมง แวะเบี้ยบ้ายรายทางอีกกว่าจะไปถึง Sacre Cour ก็ปาไปเกือบสิบโมง .. เดินขึ้นเขาเพื่อจะไปดูวิวปารีสกัน สุดท้ายปรากฏว่าเดินขึ้นไปดูหนุ่มๆ กันท่าเดียวสองสาวนี้ .. มีแอบถ่ายอีกต่างหาก ไม่โชว์มาก เด๋วจะเสื่อมกัน

 

ดูนั่น ดูนี่แล้วพากัน (หลง) เดินกลับไปไอเฟลเพื่อไปขึ้นเรือ ล่องแม่น้ำแซนด์ .. หนาวมากกกกกกกกก .. รอบหน้าสัญญาว่าจะไม่หิ้วเพื่อนที่เป็นสาวไปแน่ๆ .. มานช้ามมมมมม มีแต่คนเค้าไปเป็นคู่ๆ .. นังสองสาวนี่ก็คู่เหมือนกัน แต่คู่เลสซะมากกว่า ... เส้าเรย ได้แต่ดูวิวตามข้างทาง ปานนั้นก็ยังเห็นเค้าจู๋จี๋ดู๋ดี๋กันเป็นระยะๆ .. เฮ้อออออ อยากมั่งจิเรา (หุหุ)

 

กว่าจะหมดรอบก็เกือบแข็งตาย เดินกลับไปกินข้าวร้านเดิม .. เจ้าของคนเดิม .. หุหุ อิ่มทั้งท้อง อิ่มทั้งตา .. กว่าจะแหงะก้นออกจากร้านได้เกือบตีหนึ่งอีกแล้ว ละก็ไม่ตื่นอีกเหมือนเดิม .. วันนี้จะไปนอตเทอดามด้วย ยังไม่ได้วางแผนอีกต่างหาก ก็ไปมันยังงั้นแหละ เก่งซะอย่าง .. กัวไรเนอะ .. เดินไปกัน เที่ยวกันไปตามรายทาง ที่ไหนเปิดก็เข้า ที่ไหนใกล้ก็เข้า .. ทั้งสถานที่ท่องเที่ยว และสถานที่ช๊อปปิ้ง .. ฮ่าๆๆ .. น่าอยู่จริงๆ ฝรั่งเศส ให้ตายเหอะ !!!

 

ตกเย็นกะจะเข้าร้านเดิม ปรากฏว่าปิด มันคริสมาสอีฟ .. แห้วกันไป เดินต้องไปเข้าร้านเอเชีย เรยได้ซัดเฟ๋อไปชาม .. เสียดายจริงๆ ชามตั้งเจ็ดยูวุ้ย .. รู้งี้ไปนั่งกินร้านอาหารฝรั่งเศสดีฝ่าอีก แต่พลาดแล้ว แล้วไป รอรอบหน้า .. รอไกด์หน้า อิอิ .. เที่ยวจนสังขารไม่ให้ .. ตกกลางคืนสุจิตไข้ขึ้น ไอทั้งคืน .. ยัดพาราไปทุก 4 ชม. ก็ยังไม่ดีขึ้น ตื่นเช้าเลยต้องเปลี่ยนแผน เพราะดูอาการแล้วอาจจะเสียชีวิตคาโรงแรมได้ .. สรุป ตกลงให้เพื่อนของนังจิตมารับ พาไปกันพักที่ Le Herve = อ่านว่า เลอ อาฟ .. เอาๆๆ ไปไหนก็ไป ไม่มีปัญญาอยู่แล้ว

 

รถไฟเทียบท่าได้ก็หลับคาที่ .. จอดอีกทีก็คือถึง .. อิอิ .. อัลเวย์ สามีคุณหวิล มารับที่สถานีรถไฟ .. บ้านนอกมาก ไกลมากกกกก หนาวมากมากกกกกกกก .. แต่ชอบจัง อิอิ

 

ต่อภาค 2 ดีฝ่าเนอะ

 

...

 

ปล. นี่ย่อแบบสุดๆ ละ .. จริงๆ เรื่องหยิบย่อยมานเยอะแต่อย่าเลย .. อิอิ